Bu bölümü ben şöyle düşünüyorum: Filmin başından beri yönetmen Watanabe ile özdeşleşmemizi engelliyor gibi geldi. Tam empati kuracak gibi oluyorum tuhaf sıçramalarla ilgim dağılıyor. Burda yapılmak istenen de o diye düşünüyorum. Kendimizi tam Watanabe’nin gelişine odaklamışken filmde ilk kez gördüğümüz karakterlerle karşılaşıyoruz.
]]>